Ən böyük arzum prezidenti  görmək, qucaqlayıb öpmək, ona “özündən və Azərbaycandan muğayat ol” deməkdir...

Emma Kazımova Tofiq İsmayılov adına  6 saylı   məktəb - liseydə  müəllim işləyib.  O, prezident İlham Əliyevin biologiya müəllimi olub.  İllər öncə  Emma Kazımova ilə görüşüb ondan şagirdi haqqında danışmasını xahiş etmişdim. Müəllim  İlham Əliyevin məktəb illəri ilə bağlı maraqlı söhbət etmişdi. Söhbət zamanı  Emma  xanımın Azərbaycan Respublikasının prezidenti, Müzəffər Ali Baş Komandan İlham Əliyevi nə qədər  çox sevdiyinin, ona öz övladı qədər dəyər verdiyinin şahidi olmuşdum.  Zərifə xanımın ünvanına da  səmimi  fikirlər söyləmişdi.  Onunla olan həmin söhbətin  bu günlərdə -  Zərifə xanım Əliyevanın 100 illik yubileyində oxucular üçün maraqlı olacağını düşünüb yazıya köçürdüm.

Emma müəllimi də soraqladım. Öyrəndim ki, iki il öncə dünyasını dəyişib. Nur  içində yatsın.

***

- Bütün şagirdlərimi sevmişəm. Onlar  da mənə hörmətlə yanaşıblar. İlham Əliyev isə bir şagird kimi bütün dəcəlliyi,  təmkini və ləyaqəti ilə yaddaşıma hopub. O, sevimli şagirdlərimdən biri idi. Mən ona biologiya fənnindən dərs demişəm. Yaxşı da oxuyurdu. İlham heç vaxt dərs buraxmır,  gecikmirdi. Yadıma gəlmir ki, bir dəfə də olsun üzürsüz səbəbdən dərsdən kənarda qalsın. Xoşbəxtlikdən xəstələnmirdi, ciddi bir xəstəliyinin olduğuna şahid olmamışam.  Ucaboylu, sağlam oğlan idi. Yadımdadır, uşaqlar mikroskopa baxanda başlarını aşağı əyirdilər, o isə onların başının üstündən baxırdı. Yaşca sinif yoldaşlarından kiçik olsa da, bu, onun intellektində,  hazırcavablıq qabiliyyətində, savad və bacarığında hiss olunmurdu. Yaşının balaca olduğunu isə rəhmətlik Zərifə xanım söyləmişdi. Bir dəfə dəhlizdə gördüm ki, Zərifə xanım əyilib İlhamın ayaqqabısının bağını bərkidir. Onda İlham birinci, ya da ikinci sinifdə oxuyurdu. Mən ərklə Zərifə xanıma irad tutdum:

-İlhamın ayaqqabısının bağını siz niyə bağlayırsınız? Böyük oğlandır, buraxın özü bağlasın.

Olduqca mehriban, olduqca sadə, səmimi, mələk üzlü, böyük  ziyalı  Zərifə xanım gülümsündü:

-Emma Əlihəsənovna, İlhamın belə böyük görünməyinə baxmayın, onun hələ yaşı çatmır, sinif yoldaşlarının hamısından kiçikdir.

Heydər Əliyev Mərkəzi Konitənin birinci katibi olmasına baxmayaraq həyat yoldaşı Zərifə Əliyeva övladlarını  aşağı siniflərdə oxuyanda şəxsən özü aparıb - gətirirdi. Heç vaxt digər valideynlərdən fərqlənməyə çalışmırdı. Hamı kimi o da uşaqlarının tərbiyəsi ilə şəxsən məşğul olur, dərsləri ilə ciddi maraqlanırdı. İndi mən görürəm ki, bir az imkanı olan valideynlər var ki, uşaqlarının dalınca məktəbə gəlməyi özlərinə sığışdırmır, bütün yükü  məktəbin boynuna qoymağa çalışırlar. Uşağını evə aparmağa ya qulluqçusunu, ya sürücüsünü, ya da ki, digər tanışını, qohumunu  göndərir. Zərifə xanım isə daim məktəblə əlaqə saxlayır, müəllimlərlə çox səmimi  və ədalətli davranırdı. Oğlu İlhamın hər addımını izləyir, diqqətdən kənarda qoymurdu.  Bəzən elə olurdu ki, Zərifə xanıma deyirdim:

-İlham filan dərsi pis öyrənib, yaxud da filan tapşırığı yerinə yetirməyib.

Bu sözdən Zərifə xanım çox narahat olurdu, ciddi-ciddi deyirdi ki, siz narahat olmayın, tapşıracam sabah hazırlaşıb  daha yaxşı cavab versin. Elə də olurdu. Növbəti dərsdə İlham  ev tapşırığı ilə birlikdə  əvvəlki səhvini də düzəldirdi. Bir dəfə o, dərsini yaxşı öyrənməmişdi. Mən bundan çox narazı qaldım. O zaman Heydər Əliyev Bakıda yox  idi, Moskvada ittifaq əhəmiyyətli hansısa bir tədbirdə idi.  Həmin gün axşam Moskvadan evə zəng vurub. Zərifə xanım ona bildirib ki, İlham dərsinə zəif  hazırlaşıb. Atası ona qəti tapşırıb ki, dərslikdən əlavə "Böyük Uşaq Ensiklopediyası"nı tapıb oxusun, tapşırığı  ətraflı öyrənsin. İlham elə də etmişdi. Növbəti dərsdə verdiyi cavab olduqca hərtərəfli, dolğun və  mükəmməl idi. Ümumiyyətlə Əliyevlər ailəsi təkcə övladlarına qarşı deyil, həm də məktəblə, müəllimlərlə davranaışlarında çox həssas və diqqətli idilər.

1977-ci il idi. Buraxılış gecəsinə hazırlaşırdıq. İlham dedi ki, atası da tədbirə gələcək. Doğrusu dediklərinə bir az  inanmadıq,  bəlkə elə-belə zarafat edir, deyə çox da dərinə getmədik. Düşündük ki,  ölkə başçısının  işi çox olduğu üçün məktəbə gələ bilməz.  Amma Əliyevlər gəldilər. Zərifə xanım üç qutu şokolad gətirmişdi. O zamanın ən qiymətli konfeti idi. Yalnız Mərkəzi Komitənin işçiləri üçün istehsal olunurdu. Zərifə xanım qutuları  açdı, uşaqlar konfeti bir göz qırpımında yedilər.

İndi o anları xatırlayarkən məktəblilərin şən qəhqəhələri, rəqsləri  gözümün qabağına gəlir. Çox gözəl və şirin anlar idi. Uşaqların sevinci, müəllimlərin və valideynlərin fərəhi musiqi səsinə qarışıb xüsusi ahəng yaratmışdı. Ölkə başçısının tədbirdə iştirak etməsi də hər kəsdə böyük coşqu yaratmışdı.

Həmin gün Heydər Əliyev və Zərifə xanım düz iki saat bizimlə,  deyib-güldülər, şagirdlərlə şənləndilər, övladlarının xoşbəxt anlarına şahid oldular. O zaman biz - Xb sinfində dərs deyən müəllimlər Heydər Əliyevlə birlikdə xatirə şəkli çəkdirdik. İndi həmin müəllimlərdən məktəbdə qalan təkcə mənəm. Bəziləri dünyasını dəyişib, qalanları isə müxtəlif xarici ölkələrə gediblər.

Düz 24 il sonra 2001-ci ilin sentyabrında Heydər Əliyev  müstəqil Azərbaycanın prezidenti kimi təkrar məktəbimizə gələndə mən  o şəkli  göstərdim. Ulu Öndər  şəklə baxıb gülümsündü, üzündə xoş bir ifadə yarandı. O günü unutmadığını, yaddaşında xoş  hisslərlə qaldığını söylədi. Buraxılış gecəsini isə xırda detallarınadək yadında saxlamışdı...

İlham isə... Mən onun  dəcəlliyini buraxılış gecəsində bir daha yenidən gördüm. Həmin gün o, tamam dəyişmişdi. Başqa vaxt təmkini ilə seçilən İlham bütün çərşivələrdən çıxmışdı. O qədər rəqs etdi ki,  məcbur olub üç dəfə köynəyini dəyişdi.

Bilirsiniz ki, orta məktəbdə sovetlər dövründə əxlaqdan da qiymət verilirdi: yaxşı, əla, nümunəvi. İlham  bu dərsdən həmişə nümunəvi qiymət alırdı. Bu, onun ailə tərbiyəsindən, valideynlərindən aldığı öyüd-nəsihətdən irəli gəlirdi. O, ata-anasının nüfuzuna söykənərək  nə başqalarına himayədarlıq, nə də ərköyünlük edirdi.

Müxtəlif dövrlərdə Azərbaycanın  rəhbərləri  olmuş Ayaz Mütəllibovun, İmam Mustafayevin, digər bir çox yüksək vəzifəli şəxslərin də uşaqları bizim məktəbdə oxuyublar. İnsafən... onlar da pis oxumayıblar. Heydər Əliyevin övladları isə doğrudan da fərqləniblər.

Mənim şagirdim bu gün müstəqil Azərbaycanın prezidentidir. Mən onunla fəxr edir, qürur duyuram. Baş nazir təyin olunanda da, prezident seçiləndə də məktəbimizin kollektivi zəng vurub İlham Əliyevi təbrik edib. Həyat yoldaşı Mehriban xanım 23 saylı məktəbdə oxuyub, qızıl medalla bitirib. Mehriban xanım mənim çox xoşuma gəlir. Özünü cəmiyyətdə ləyaqətli və təmkinli aparır. İlhamla Mehribanın  toyları haqqında da məlumatım var. Əla cütlükdür.

İlk prezident seçkisində İlham Əliyev bizim məktəbdə - on il təhsil aldığı təhsil ocağında səs verdi. Bu vaxta qədər Ulu Öndərimiz Heydər Əliyev  seçkilərdə səs vermək üçün Tofiq İsmayılov adına Uşaq Gənclər Sarayına gedirdi. İlham Əliyev isə o ənənəni pozdu. Bu, bizim üçün böyük şərəf idi. Mən ona yaxınlaşa bilmədim. Rəsmi şəxslər, jurnalistlər onu əhatəyə almışdılar.  Lakin inanıram ki, bir gün onunla görüşəcəm.

-Görüşsəniz  nə edərsiniz, nə deyərsiniz, hansısa bir istəyiniz olarmı?

- Onu bağrıma basıb bərk-bərk öpərəm. Ancaq bilmirəm boyum çatarmı? Mən hələ heç kimdən heç nə xahiş etməmişəm. Ancaq ola bilər ki, keçmiş şagirdimlə görüşəndə hansısa istəyimi dilə gətirim. Amma yox, bacarmaram.... Sonuncu görüşümüzdən  xeyli vaxt keçsə də, inanmıram ki, məni tanımasın. Yəqin ki, müəlliməsini yaddaşından silməyib.

Televiziya ilə onun bütün fəaliyyətini izləyirəm. Bilirəm o, Azərbaycan üçün hər şey edəcək. Bioloq olduğum üçün genlərin ötürülməsi barədə geniş məlumatlıyam.  Genetikasındakı qətiyyətlilik və cəsarətlilik, üstəlik də  ailədən  aldığı tərbiyə, atasından öyrəndikləri ona imkan verir ki, potensialını xalqın rifahının yaxşılaşdırılmasına sərf etsin, Azərbaycanı daha güclü və qüdrətli dövlətə çevirsin. Bu, məhz belə də olacaq.  Mən şagirdimə inanıram.

İnanın ki, ürəyimdən keçənləri tam ifadə edə bilmirəm. Ən böyük arzum İlhamı görmək, qucaqlayıb öpmək, ona "özündən və Azərbaycandan muğayat ol" deməkdi. Düzdür, bu məsləhəti ona Heydər Əliyev kimi dahi şəxsiyyət verib. Amma müəllim də müəllimdir. Tapşırıq vermək onun bir nömrəli vəzifəsidir. Yaxşı şagird müəllim tapşırığına hər zaman yerinə yetirir...

 Züleyxa    NADİR