Bu adam kimə əl çalır?-Təranə DƏMİR yazır
Təranə DƏMİR
Bu adam kimə əl çalır?
Gəlib gedənə alçalır,
Başın sağ olsun, İlahi!
Bu qadın niyə yorulub?
Gözündə həya, yorulub,
Üzü ağ olsun,İlahi!
Bu çiçək niyə ağlayır?
Batıbdi suya, ağlayır,
Qoyma boğulsun, İlahi!
Bu ağac niyə quruyub?
Dırmaşıb göyə, quruyub,
Qoyma yıxılsın, İlahi!
Bu dünya niyə boşalıb?
Gedir ölümə, baş alıb,
Dəymə, dağılsın, İlahi!
***
Bu yolun əvvəlin bildik
Bəs bunun sonu hardadı?
Gecəni birtəhər keçdik,
Bəs bunun danı hardadı?
Bilmədik,girdik oyuna,
Baxmadıq adam sayına,
Düşdük həqiqət hayına,
Tapmadıq, hanı, hardadı?
Hər gün bir yalan doğuldu,
Şər-böhtan, filan, doğuldu,
İlandan ilan doğuldu,
Bu Qır qazanı hardadı?
Üstümüzə dərd uladı,
Oba köçdü, yurd uladı,
Çaqqallar meydan suladı,
Bunun aslanı hardadı?
Tez-teləsik yola çıxdıq,
Hardan gəldik, hara çıxdıq,
Bu nağıl da yarımçıqdı,
Bunun qalanı hardadı?
***
Qaşını çatıb durmusan,
Küləkdən tutub durmusan,
Torpağa batıb durmusan,
Külün mübarək, mübarək.
Belin, buxunun bükülüb,
Gözlərin yerə dikilib,
Qolun, budağın tökülüb,
Çulun mübarək, mübarək.
Üstün başın toz içində,
Qıvrılırsan söz içində,
Nə çəkirsən öz içində?
Yolun mübarək, mübarək.
Yarı daşsan, yarı ağac,
Yarı quşsan, yarı ağac,
Gülləmisən, quru ağac,
Gülün mübarək, mübarək.
***
Bu quşların, böcəklərin səsində,
Ağacların,çiçəklərin səsində,
Bahar donlu küləklərin səsində
Payız-payız darıxıram özümçün.
Yağan yağış pəncərəyə gül çəkir,
Baxışlarım uzaqlara yol çəkir,
Üşüyürəm, xatirələr yel çəkir,
Payız-payız darıxıram özümçün.
Gələn bahar göz yaşımı qurutmur,
Şeirlərim nisgilimi ovutmur,
Çağırıram, o qız geri qayıtmır,
Payız-payız darıxıram özümçün.
***
Gündüzkü istinin rütubəti vururdu adamı gecənin səssizliyində,
Səhər o qədər çırpınmışdı ki, külək də deyəsən yorğunluğunu çıxarırdı gecə-gecə,
Mürgü döyürdü göy üzündə səssizcə.
Pərdələr pəncərələri yelpikləmirdi,
Nəfəsi tıncıxırdı şəhərin,
Ağaclar utandığından yarpaq-yarpaq tər tökürdü.
Yuxusu qaçmış qadın da bu səssiz,havasız iyun gecəsini acgözlüklə ciyərinə çəkirdi.
***
Nə çətinmiş bu payızın sevgisi,
Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən.
Saçlarını payız yeli dağıdır,
Küsər deyə, "o yana dur" demirsən,
Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən.
Bulud tökür sellərini üstünə,
Aradabir günəş baxır uzaqdan.
Bir ümidə sığınırsan, onda da
Göy gurlayır, şimşək çaxır uzaqdan.
Gündüzləri küçə küçə atırsan
Gecələrin həsrətini gözündən.
Yavaş yavaş şeirləşir bu sevgi,
Varaq varaq tökülürsən özündən.
Nə sevgini gizləməyə bir yuva,
Nə dərdini ovutmağa yer olur.
Nə getməyə yol tapırsan özünə,
Nə təzədən qayıtmağa yer olur.
Nə çətinmiş bu payızın sevgisi,
Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən.
Saçlarını payız yeli dağıdır,
Küsər deyə, "o yana dur" demirsən,
Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən.
***
Səni addım səslərindən tanıyıram,
Səni küçələrin yel çəkənindən.
Səni dənizin ləpəsindən,
Səni dalğaların pıçıltısından tanıyıram.
Küləklərində nazlanıb saçlarım,
Yağışlarında islanıb.
Gecələri pəncərə-pəncərə sabahlamışam səninlə,
Səhərləri səninlə salamlamışam günəşi,
Baxışlarında xumarlanıb xəyallarım.
Hara getsəm kölgə kimi düşüb baxışların arxamca,
Keçirmisən məni zülmətdən işığa,
Nağıl-nağıl ovutmusan.
Səndə aza-aza tapmışam özümü,
Yoxsa unutmusan?
Səni işıqlarından tanıyıram,
Səni qaranlığından.
Səni yuxusuzluğundan tanıyıram,
Səni yorğunluğundan.
Məni sabaha uğurlyıb dəli Xəzər,
köhnə dalanlar, sürüşkən küçələr.
Səni yanaqlarımda oynaşan qum dənələrindən tanıyıram,
Səni xəzəllərindən.
Bakı, sən ey ayrılığa sevdalı şəhər,
Nöqtələr, nöqtələr...
***
Bir yuxu tuta səni,
Dəli-dolu bir yuxu.
Qata səni önünə
Bu möcüzə, sirr yuxu.
Yerdən, Göydən keçirə,
Səsdən, küydən keçirə.
Yaxandan elə tuta
Yaxan qala əlində.
Gedəsən uzaqlara
Bir yuxunun belində.
Unudasan hər şeyi,
Ayrılığı, həsrəti.
Qaranlığı, zülməti.
Çıxasan yaddaşından,
Doğmanın da, yadın da,
Çəkilə üzərindən
Sinsi-sinsi baxışlar.
Günlərin bir günündə
Bir məktub göndərələr
Sənə sənin adından:
"Getdim, məni bağışla"
Təzədən doğulasan,
Təzədən yeriyəsən,
Təzədən yıxılasan.
Təzədən ağlayasan,
Təzədən kiriyəsən.
Təzədən seviləsən,
Təzədən qırılasan,
Təzədən yaşayasan,
Təzədən yorulasan..
Bir yuxu tuta səni...
***
Hələ təbiətin bahar çağıdı,
Hələ bağlar yaz ömrünü yaşayır.
Günəş-günəş sığallanır ağaclar,
Hələ güllər naz ömrünü yaşayır,
Hələ bunun töhməti var qabaqda.
Ulduz -ulduz xəyallanır gecələr,
Ulduz-ulduz yuxu axır gözündən.
Quşlar yenə salamlayır səhəri,
Nur tökülür səhərlərin üzündən,
Hələ bunun zülməti var qabaqda.
Ürəklərdə min arzu var,min ümid,
Sevənlərin üzü gülür hələ ki.
Bahar donlu, yaz ətirli duyğular
Yavaş-yavaş sözə gəlir hələ ki,
Hələ bunun həsrəti var qabaqda.
***
Ruhumuz yenə də dərdə köklənib,
Yenə də aldadır duyğular bizi.
Çıxıb yadımızdan bütün fəsillər,
Qoymur göz açmağa qayğılar bizi.
Gecə səhərəcən vaxtı sayırıq,
Zaman öz işində, ürək tələsir.
Qaranlıq işığa meydan oxuyur,
Sevginin qabağın ayrılıq kəsir.
Hər gün başımızda kədər dolaşır,
Hər gün ömrümüzdə qəm çiçəkləyir.
Hər gün suya düşür xəyallarımız,
Hər gün gözümüzdə nəm çiçəkləyir.